Blog-A-Tivity

Over vallende appels, ingenieuze inzichten en andere wonderbaarlijke momenten van inspiratie. Kortom, een blog over zelfontplooïng en de eigenaardigheden der creativiteit en het leven. :-)

Dromen zijn inspirend bedrog

Dromen, zijn ze niet geweldig opw... inspirerend?

Dromen, zijn ze niet geweldig opw… inspirerend?

Hebben jullie, mijn lieftallige lezers, dat ook weleens? Dat je lekker ligt te dromen, in een heerlijk warm bedje terwijl de kou op je gelaat neerslaat, vaag bewust dat je aan het dromen bent. Misschien over iets dat niet kan kloppen, maar toch mogelijk zou zijn in het echt? Iets verwonderlijks waarvan je denkt ‘potverpullepap, dat zou handig zijn om te hebben.’ Of misschien droom je een ingenieuze verbinding bij elkaar over twee oogopschijnlijk onverbonden dingen? Alles om je heen voelt als je derde afspraakje met die leuke meid (of gozer), je valt van de ene verwonderlijke verbazing in de andere, maar dan wordt je wakker… Je tracht jezelf te oriënteren, de droom verdampt al snel uit de plas die je geheugen vormt en voor je het weet ben je het kwijt, die geweldige droom.

Welnu, ik heb dat donders vaak! En ik kan je vertellen dat ik dit behoorlijk zonde vind! Netals dat ik graag onder de indruk raak van grenzeloze creativiteit bij andere mensen, raak ik ook graag onder de indruk van de verstopte creativiteit die blijkbaar in mijn eigen brein schuilt. Mijn brien handigt mij deze fantastische en inspirerende (en soms ook nuttige) ideeën aan en ik ben blijkbaar niet in staat om ze langer dan 5 minuten te onthouden voordat ze verloren gaan in de nevelen der geheugen. Bijzonder frustrerend, al zeg ik het zelf.

Maar wat betekent dit dan? Ben ik eigenlijk veel slimmer en creatiever dan het dagelijks leven mij doet vermoeden? En als dat zo is, ik kan namelijk niet inzien hoe ik anders deze dromen heb, waarom kan ik dit dan niet ten alle tijden benutten? Natuurlijk zijn er verschillende trucjes om deels in deze creativiteit te tappen – ik kan de grote stapels post-it’s al zien – maar toch voelt het als valsspelen als je bedenkt dat ik dit in m’n slaap(!) zonder kan.

Er zijn verschillende verklaringen over dromen gegeven, maar de meest bekende is misschien toch wel de Psychoanalyse van Siegmund Freud. Kort door de bocht komt het erop neer dat je geest voornamelijk verborgen is, als een ijsberg die maar 10% boven water uitsteekt, maar waar wel al de drijfveren voor zo’n beetje elke beslissing die je maakt vandaan komen. Terwijl je droomt zou je jezelf ‘onderdompelen’ in je onderbewuste, waardoor je een glimp opvangt van die andere 90%. De theorie van Freud werd de laatste decennia of twee nog weleens afgewimpelt, in ieder geval in de Algemene Sociale Wetenschappen studie die ik in een eerder stadium in mijn leven trachtte te volgen, omdat het wel heel erg de nadruk legde op seksualiteit als drijfveer. Toch, als ik terug denk aan een aantal van mijn eigen dromen kan ik niet anders dan te twijfelen aan deze scepsis. Ah, te veel informatie…

‘Als men dan geen verklaring kan vinden, dan zou je toch ook gewoon kunnen proberen om gericht te dromen?’ is de insteek van mensen die hun luiheid probeerde om te zetten in een kwaliteit. Via heel veel meditatie, als jullie mij de overdrijving vergeven, proberen ze dan terwijl ze wakker zijn contact te zoeken met datgene dat ze eigenlijk alleen kunnen benaderen als ze slapen. Dat, of ze gebruiken het gewoon als nog een excuus om in slaap te vallen en vervolgens te zeggen dat ze nog heel veel moeten oefenen om de ‘techniek’ onder de knie te krijgen. Kwakzalvers eerste klas vertel ik jullie, onderschat nooit de creativiteit van een lui persoon, ze zijn bijzonder creatief in het vinden van manieren om hun favoriete bezigheid ongehinderd voort te kunnen zetten.

In ieder geval lijkt het erop dat men zich vaag bewust van het onbewuste is, wat voor een frustrerende paradox zorgt. Blijkbaar is de ironie van het leven dat zij ons hieraan laat snuffelen, ons de aantrekking van begrip te overhandigen, om vervolgens loeihard met de neus op de feiten te drukken als je toch weer naar die post-it’s grijpt om wederom met een creatief idee te komen voor de baas en de rest van de wereld. Ik heb in ieder geval nu een notitieboekje en pen bij mijn wekker gelegd om de dromen direct op te kunnen schrijven. Nu nog alleen kijken of ik tegen die tijd al helder genoeg ben om ook gelijk te gaan schrijven.

Advertenties

2 reacties op “Dromen zijn inspirend bedrog

  1. farhanafaroque
    6 maart 2014

    En? Heb je al wat dromen kunnen opschrijven? Of was het alweer verdwenen voordat je naar pen en papier kon grijpen 😛

    • Elroy Vrehen
      9 maart 2014

      ik heb wel zeker wat dromen op papier gezet. maar ik zou even door mijn notebooks moeten gaan om te kijken waar ze precies over gingen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 29 september 2013 door in Dromen en getagd als , , , , , .

Navigatie

Blog statistieken

  • 337 hits

Archief

Follow Blog-A-Tivity on WordPress.com
%d bloggers liken dit: