Blog-A-Tivity

Over vallende appels, ingenieuze inzichten en andere wonderbaarlijke momenten van inspiratie. Kortom, een blog over zelfontplooïng en de eigenaardigheden der creativiteit en het leven. :-)

Wat in het vat zit verzuurt niet (maar soms moet het vat omgekieperd worden).

Gegroet edele lezers,

Ik was even ingedut... :P

Ik was even ingedut… 😛

Zoals u zonder twijfel was opgevallen, is het een tijdje geleden dat ik voor het laatst met u allen iets deelde. Dat is een buitengewoon scherpe en vooral kloppende observatie! Welnu, ik kan u allen alleen maar mededelen dat het mij wat aan inspiratie ontbrak, hoe ironisch dat ook moge zijn op een blog gewijd aan inspiratie. Gelukkig zijn er mensen die inspiratie kunnen “kick-starten” op een wat meer… schoolse wijze en ik mag mij dan ook gelukkig prijzen dat zo een persoon zich in mijn omgeving bevindt. Maar goed, nu hoor ik u al denken – waar ga je het vandaag dan over hebben? Wellicht dat deze gedachte zelfs gepaard gaat met een lichte leuning naar achteren in uw stoel en een subtiele frons van de wenkbrauwen. Vandaag ga ik het hebben over een klein momentje van inspiratie welke ik zelf laatst spontaan ervoer.

Ik bevond mijzelf in de Study Store bij het Weesperplein, op zoek naar de boeken die ik nodig had voor mijn prachtig mooie en uitermate coole studie Communicatie en Multimedia Design, toen mijn oog viel op een wat grappig vormgegeven boek. Misschien dat het de kleuren van de kaft waren die mij deden denken aan een nerdy programmeeromgeving. Of misschien waren het die eerste paar woorden waardoor ik moest denken aan iemand die zo heerlijk (en aanstekelijk!) enthousiast over het behandelde onderwerp van het boek kan kletsen. Anyweg, en ja dat woord heb ik zelf verzonnen/samengetrokken, het was bijna vanzelfsprekend dat ik naar het boek zou grijpen. En dat ook precies wat ik deed voordat ik ook maar een constructieve gedachte kon formuleren over waarom het überhaupt interessant voor mij zou zijn.

De kaft was van robuust dik papier gemaakt, een beetje zoals de biologieboeken van vroeger op de middelbare school. Uiteraard moest ik er ook even doorheen bladeren, je kan immers een boek niet beoordelen op de kaft, alhoewel veel mensen dat wel doen. Wat mij opviel, kijkend naar de opbouw van de tekst, was dat elke bladzijde wat dikker was dan men zou verwachten. U zou kunnen stellen dat de auteurs weinig te stellen hebben en het boek zo letterlijk wat meer “oumph” trachtte te geven. De tekst was humoristisch in kaders opgebouwd die eruit zagen als stukjes kladpapier, waarmee ik mij zeer kon identificeren terugdenkend aan de vele volgekalkte notebooks en post-its rondom mijn monitor thuis. En toch… toch plaatste ik het boek terug in de stelling en vervolgde mijn missie opzoek naar de benodigde studieboeken, mijn twijfel “geïnspireerd” door een met spinnenweb bekleedde (lees: extreem lege!) bankrekening.

En toch liep ik nog een paar keer langs de prominent gevulde stelling, deels omdat ik mijn boeken niet kon vinden en deels, of eigenlijk waarschijnlijk, vanwege de succesvolle verkoopstrategie van de Study Store. Mijn ogen schoten telkens weer richting het zeer voorradig tentoongestelde boek. U raadt het al lieve lezers, mijn bankrekening probeerde mij nog woorden van bezinning toe te fluisteren ergens vanuit een hoekje in mijn achterhoofd, maar het kwaad was al geschied. Ik griste het boek van de stelling alsof ik mezelf wilde verlossen van een weerzinwekkende kwelling en ramde het op de toonbank bij een geniepig grinnikende medewerker. Terwijl ik mijn pinpas in de automaat stopte, zou ik zweren dat ik de leeuw erop een traan van bloed zag laten. Tevens kon ik mij ook niet aan de indruk onttrekken dat ik de medewerker stiekem in zijn handen zag wrijven in mijn ooghoeken terwijl ik mezelf uiteraard niet liet afleiden bij het invoeren van mijn pincode. Het plots zwijgen van mijn bankrekening in mijn achterhoofd illustreerde haar rancune perfect.

Eenmaal thuis aangekomen, kon ik toch een zeker gevoel van vreugde niet volledig bedwingen. Misschien dat ik nu wel net zo interessant kan klinken zoals die andere persoon, en dat ik wellicht nu wel snap waar hij het over heeft als hij weer de zoveelste uitspraak maakt. Er resteert mij enkel de hoop dat de literaire en filosofische meerwaarde van het boek de pijn van aanschaf wat verzacht… En nog bedankt voor de aansteking Justus!

Tot de volgende keer!

Weer een smet op mijn bankrekening... maar niet op mijn verstand? :)

Weer een smet op mijn bankrekening… maar niet op mijn verstand? 🙂

Ps. Mocht u nu geprikkeld zijn om dit boek te lezen, en heeft u een zeer beperkt zicht, klikt u dan op het plaatje hierboven, dan krijgt u een prachtige HD-versie van de foto te zien en kunt u in alle rust en vrede de titel van het boek bekijken.

Pps. Mocht u nu echt niet achter de titel van het boek komen, probeert u dan eens te googlen op “501 dingen die u moet weten over filosofie”.

Ppps. Ik weiger echter uit principe om u een link kant en klaar voor te schotelen mocht het hierna toch echt onmogelijk blijken het boek te vinden. Het zou immers toch niet in uw interessegebied liggen. ^^

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 16 februari 2014 door in Boeken, Filosofie, Spontaan en getagd als , , , , , .

Blog statistieken

  • 336 hits

Archief

Follow Blog-A-Tivity on WordPress.com
%d bloggers liken dit: